Cuzco

Maandag 8 januari 2007 - Cuzco

Na één dag met Martin zijn er al een aantal dingen duidelijk. Ik heb alles bij me en hij heeft niks bij zich. Ik zoek uit waar we heengaan en hij zegt: okay. Makkelijk? Niet echt, maar het went wel. Als we b.v. niet meer weten waar we heen moeten dan zegt hij ´we moeten daarheen!´...en loopt vervolgens 3km de verkeerde kant op. Maar na een half uur verkeerd lopen, wil ik toch wel weten of we wel goed gaan en dus pakt A3 de lonely planet uit haar tas en zoekt. Ik moet zeggen dat mijn orientatie skills verbeteren! En jaja, het was slecht, ik weet ´t.....

Hij heeft ook niet zoveel bij zich. Geen deodorant, geen scheermesjes, geen paracetamol en ook geen dagrukzakje om bv. je water in te doen of je lonely planet of je regenjas of je zakmes of je zakdoeken of.....moet ik doorgaan? Hij vindt het te veel moeite, maar vervolgens draag ik alles! Dat is dus niet te bedoeling, dus dat doe ik ook niet. Hij koopt maar lekker een dagrugzakje. Kost ook echt niets hier. Het is dus nogal een contrast want ik heb ALLES bij me....en nog meer. :-( Elk dag hoor ik wel 5 keer ´oh maar dat is handig!´ of ´goh, dat had ik ook moeten hebben´. Gelukkig kan ik er nog om lachen. GRMFFF!

Had ik al gezegd dat we heel vee lol hebben? Waarschijnlijk niet, maar dat is wel zo. :D

9 januari 2007 - Vlucht naar Cuzco

Om 3.30 uur opgestaan i.v.m. de vlucht van 06.00 uur naar Cuzco. We zijn om 21.00 uur naar bed gegaan en voelen ons dus prima bij het vroege opstaan. De straten die gisteravond nog zo hectisch waren zijn nu stil en verlaten. We zoeken een groot plein waar we hopen een taxi te vinden. Dat blijkt niet moeilijk. Zodra onze voeten het plein raken zijn er toeterende taxi´s die elkaar omver rijden om ons te mogen vervoeren. En zelfs s´nachts voel je je niet echt veilig in een taxi. Wat rijden ze hier wild! In de taxi pak ik een broodje en snij hem open met m´n mes. Kaas ertussen en dat is dan ontbijt.

Ik stap uit de taxi en voor ik het weet ligt mijn rugzak op een karretje en een peruaan gaat er mee vandoor. Ik loop er maar achteraan en in de vertrekhal moet ik hem betalen. Zo gaat dat hier... Beter opletten A3(1). We checken in en dat gaat allemaal heel snel. Dan een kop koffie, het is immers 04.30 uur. Dan met koffie en al door de paspoortcontrole en daana door de controle van de handbagage. Mijn tas moet open. Een man met handschoenen aan haalt voorzichtig alles uit mijn dagrugzakje. Ik sta de woorden bij elkaar te zoeken om te vragen of dit een routine controle is en op dat moment haalt hij mijn Leatheman (voor de niet-kenners, een zakmes/multitool) eruit.... DOH! Vergeten dus. Superstom natuurlijk want die ga ik hier en nu kwijtraken. De man begeleidt me door een achterdeur en ik word bij twee dames achtergelaten. Ze bespreken wat in het spaans en weg issie weer. Daar sta ik dan, weer in de vertrekhal en niet wetende wat te doen. Eén van de dames zegt dat ik weer naar de check-in moet om daar het mes in te checken. Daar aangekomen blijkt dat niet te kunnen. Het mes zou te klein zijn om ooit terug te vinden. Wat ik dan moet doen, weet de meneer niet. Verslagen ga ik weer naar de achterdeur waar ik door een beveiligingsbeamte naar de controle wordt geleid. Helaas natuurlijk weer achter de controle anders had ik ´m nog mee kunnen nemen. Maar nee, ik moet het mes afgeven. Er komen tranen want dit was een geschenk en dat ga ik hier kwijtraken door een domme fout. Daarbij is het meegeweest op mijn Australie en Nieuw Zeeland reis dus het is me wel wat waard. De controleur ziet dat en haalt er iemand bij. Hij spreekt goed Engels en maakt een uitzondering. Hij vult een formulier in en zegt me dat als ik terugkom, ik het mes weer kan meenemen. Dat is dus op 3 februari als ik weer naar Nederland ga...... Beter opletten A3!(2)

Om 05.50 uur komen we als laatsten aan in het vliegtuig, want dat hele gedoe heeft wel wat tijd gekost. Ik loop naar mijn stoel en zie dat ik aan het raam zit. Wat was daar ook alweer mee. A la izguirda....verdorie! Ik zit dus rechts en had links moeten zitten i.v.m. het uitzicht. Ook vergeten. Gaat lekker zo he? Beter opletten A3!(3)

Hotel Los Niños Cuzco

 

Op aanraden van Sjoera nemen we in Cuzco een taxi naar het Los Niños hotel. Dit is een project van een nederlandse dame Jolanda v.d. Berg. Google maar als je het interessant vind want ik ben ´t zo langzamerhand wel weer zat, al dat getyp! ;-)

Het is een mooi hotel, veel beter dan we tot nu toe hebben gezien. Schoon, aardige mensen en heel behulpzaam. Hier drink ik mijn eerste coca thee. Moet eerlijk zeggen dat er niet veel smaak aanzit.

Voorbereiding rest van de week

We gaan op pad om alles te regelen voor deze week. Eerst met de taxi naar het treinstation om kaartjes te kopen voor de rit naar Puno. Iedereen hier raadt de treinreis af, maar Godfried en Martijn raadden ´m aan, dus die keuze was snel gemaakt. We doen ´m! Voor 17$ mogen we 10 uur in een oncomfortabele trein zitten. ;-)

We besluiten om terug te gaan lopen. Tijdens de wandeling worden we continue door mensen aangesproken. Of ze onze schoenen mogen poetsen, of we de kleedjes willen kopen of of we gewoon geld voor ze hebben. Ik word moe van het ´no gracias´ zeggen en zeg op een gegeven moment maar niets meer. Slaan helpt wellicht ook maar dat probeer ik maar niet uit. Het is triest hoor, die armoede zo te zien. Zeker als het kinderen zijn.

Om een tour te boeken naar Machu Pichu zoeken we naar een goede tour operator. Het wemelt ervan in een bepaald gedeelte en niets wijst erop dat de één beter is dan de andere. De lonely planet waarschuwt voor slechte service en dus gaan we er een paar af. We gaan ergens naar binnen en vragen wat ze hebben en wat het kost. We moeten natuurlijk meteen gaan zitten en krijgen een waterval van informatie over ons heen. In het gebrekkig engels-spaans. Er is geen touw aan vast te knopen en het voelt niet goed. Na een kwartier zeg ik tegen de man dat we er nog over zullen denken en Martin is blij want die wilde ook al weg. Eenmaal buiten staat er een nette peruaan die goed engels spreekt. Hji zegt dat hij was gebeld door de vrouw van die winkel aangezien wij geen spaans spreken. Hij vraagt vriendelijk of we met hem willen meelopen om zijn verhaal aan te horen. Dat is betere koek denken we allebei. Hij blijkt een goed verhaal te hebben en we wagen het er maar op. Morgen vertrekken we naar Aguas Calientes en zullen dan een wandeling doen naar Machu Pichu. Daar kunnen we dan de hele dag blijven en krijgen ook een rondleiding met een engelssprekende gids (hopen we). Dan teruglopen naar Aguas Calientes waar we zullen overnachten. De volgende ochtend kunnen we, als het mooi weer is, wederom een mooie wandeling maken richting Machu Pichu en het allemaal bekijken met de zonsopgang. Moet fantastisch zijn, dus laten we hopen dat het weer meewerkt.

´s middags is Martin er eindelijk achter dat ik zijn water en boek niet meer draag en dat een rugzakje heel handig zou zijn. Hij koopt er één.

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer