2 dagen Colca Canyon

Zondag 28 januari 2007

Mijn mamma is vandaag jarig. Gefeliciteerd mam en die panfluit komt eraan! Zal ik er een Peruaan bij doen om ´m te bespelen? ;-)

In Arequipa zien we een heel ander Peru dan we tot nu toe gewend waren. We doen een 2-daagse tour door de Colca Canyon en het is goed georganiseerd. De gids spreekt redelijk engels en legt dingen uit. Zoals waar we heengaan bijvoorbeeld en wat we gaan doen. In de bus legt hij ook het coca-kauwen uit en worden we uitgenodigd om ook de coca uit te proberen. Het lijkt me vreselijk smerig, maar uiteraard ben ik nieuwsgierig en dus doe ik mee. Zo´n 15 blaadjes op elkaar stapelen en dan een stukje ´limestone´ ertussen rollen voor een snellere opname van de alkaliën uit de coca. Het is nogal een kunst om te kauwen op die bladeren want ze gaan uit elkaar en voor je het weet zit je hele mond vol met die rotzooi. Aangezien je tong en wangen helemaal verdoofd raken krijg je het niet meer in een ronde bol en ja dan moet ik kokhalzen. Na 10 minuten kauwen geef ik het dus op, maar ik heb het effect zeker gevoeld. Mijn mond is voor een kwartier totaal verdoofd geweest.

We stoppen op het hoogste punt van vandaag (4910m). Vanaf daar zien we alle besneeuwde toppen van de omgeving. Het is zonnig, maar koud op deze hoogte. Ongelooflijk mooi.....

´s Middags maken we een wandeling naar de top van een berg. Daar liggen schedels en botten van de pre inca tijd. Het inca tijdperk heeft maar 100 jaar bestaan zo rond de 15e eeuw en de botten zijn dus nog van daarvoor. Raar idee dat dat hier gewoon nog ligt. ´s Middags bezoeken we een hot spring. Met zo´n 35 tot 38 graden is dat heerlijk warm. Ik voel me jaren jonger....

Juanita

Wat ik overigens totaal ben vergeten te vertellen, maar zeker een hoofdstuk waard is, is dat we naar een museum zijn geweest waar ´Juanita´ te bewonderen is. Juanita is één van de menselijke offers van de inca´s en is in 1995 gevonden op een bergtop en heeft daar 500 jaar in de sneeuw gelegen en is door het ijs dus goed geconserveerd gebleven.

De inca´s geloofden dat de bergen goden waren en als de vulcaan uitbarstte, dan was de god boos. Om de berg te vriend te houden werden jonge meisjes geofferd. Een heel ritueel ging eraan vooraf en de hogere leden van de ´stam´ liepen dagen met het meisje naar grote hoogte om haar daar een giftig drankje en een finale klap te geven en haar vervolgens achter te laten.

Triest verhaal? Niet echt. Volgens de mensen die wij gesproken hebben geloofden de meisjes dat zij hun god dienden en deden dit met volle overgave. Dat de geschiedenis zo lang op die bergtop heeft gelegen en nu in de vriezer ligt in een museum is niet voor te stellen. Het grappige is dat Juanite juist gevonden is door het actief worden van een vulkaan waardoor de sneeuw smolt en zij aan de oppervlakte verscheen. Tot zover het meest interessante stuk van mijn reis. Zie de foto in een apart album ´Juanita´.

Maandag 29-01-2007 Condors

 

Vandaag moeten we om 05.30 uur opstaan. Het is 2,5 uur rijden naar de ´Cruz del Condor´ alwaar we hopen de condor te kunnen spotten. Ik heb er een zenuwachtig (positief) gevoel bij. Ik hoop zo dat we ze gaan zien. Dit is wederom één van de hoogtepunten van de reis in mijn ogen. Ik vind de op één na grootste vogel ter wereld zo machtig mooi en impossant dat ik echt hoop dat ik ´m te zien krijg.

Om 08.45 uur komen we aan in de Colca Canyon, wat overigens de op één na diepste canyon ter wereld is. De diepste ligt hier niet ver vandaan, maar de naam ben ik even kwijt. Het is prachtig hier. Wat niet zo prachtig is, is de touristen die hier zijn. Natuurlijk zijn die hier, ik ben er toch ook? En toch is het niet leuk. Ze maken rotzooi en herrie en als ik een condor was dacht ik bij mezelf ¨bekijk ´t, ik zoek een ander nest waar het rustig is!¨ We wachten en wachten. Ik heb inmiddels een rustig plekje gevonden een eind van de menigte vandaan. Tijdens het wachten ga ik op in de rust en kan bijna niet geloven dat ik hier nu ben. Het is 9.30 uur en nog steeds geen condors te zien. Ik moet plassen en loop nog een stukje verder om achter een steen te gaan zitten. Maar dan hoor ik iemand roepen ´condor´! Ik struikel zowat om bij de rand van de canyon te komen en ja daar is hij dan echt. Een condor zweeft gracieus door de canyon. Haastig pak ik mijn camera en doe mijn best om in te zoomen en de vogel te zoeken. Hè, rot ding! Ik moet een betere camera kopen....Klik! De foto is er....nu nog even zelf kijken voor hij weer verdwijnt. Het is een geweldig gezicht. Nooit gedacht dat ik dit in het echt zou zien.

Onderweg zien we er nog één hoog boven de toppen zweven. Je kunt er uren naar kijken. De gids vertelt dat de condors vakantie hebben en aan de kust te vinden zijn. We zijn dus erg blij dat we er tenminste 2 gezien hebben. In een dorpje tijdens de volgende stop zit een condor op een stok aan een ketting. De gids moedigt ons aan om met het dier op de foto te gaan. Ik kan het niet laten om door de bus te roepen dat ze dat NIET moeten doen. het is een beschermd diersoort omdat hij aan het uitsterven is en hoort dus niet op een stok aan een ketting. Ik vind het zielig en raar dat de gids dit soort gedrag aanmoedigt. Ik vraag hem waarom, maar een overtuigend antwoord blijft uit. Overigens gaat niemand (van onze groep) met het dier op de foto. Vive la revolution pequena! :-)

Om 16.00 komen we na een lange dag rijden weer terug in Arequipa. We mogen een douche nemen in het hostel waar we twee dagen geleden hebben geslapen. Daarna eten we een heerlijke biefstuk en maken ons klaar voor de laatste lange busrit (9 a 11 uur) naar Nazca, alwaar ik de Nazca lines wil zien.

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer