Machu Picchu

Dinsdag 9 januari 2007 – Hotel Los Niños Cuzco

Als we s´avonds in het hotel een kop koffie drinken komt één van de medewerkers naar me toe met een telefoon in z´n hand. Hij zegt dat het voor mij is. Er gaan flitsen door m´n hoofd. M´n oma overleden? Iets met de katten? En voor ik nog verder in paniek kan raken hoor ik spaans door de telefoon. Het is de touroperator waar we vanmiddag de trip naar Machu Picchu hebben geboekt. Of we morgen een uur later kunnen klaarstaan. ´Ehhh, ja ok´… We snappen er niks van. Er wordt ook niks uitgelegd. Wat we wel weten is dat die trein naar Aguas Calientes om 06.00 uur vertrekt en dat we dat dus niet gaan halen.

 

Dinsdag 9 januari 2007 – Hotel Los Niños Cuzco

 

Om 06.45 uur komt een taxi ons ophalen om ons na 3 minuten alweer ergens af te zetten. Er staan allemaal bussen. Blijkbaar gaan we met de bus. Er wordt niet veel uitgelegd en vragen heeft geen zin. Ach, zo gaan die dingen hier en we stappen in en gaan zitten. Het is immers nog vroeg, dus we maken ons niet druk. Na drie kwartier in de bus gezeten te hebben is er nog geen meter gereden. Ze staan nog steeds met hun papiertjes druk te organiseren, of wat er voor door moet gaan. Het duurt dus allemaal erg lang (ik en mijn ijzeren geduld!) en om de 2 minuten komt er iemand half de bus in om ons iets te verkopen. Taart, poncho´s voor de regen, flesjes water en overige ´rotzooi´. De taart is hier overigens erg goed. Vooral de chocoladetaart! ;-)

 

We gaan eindelijk rijden en verlaten Cuzco. We komen door dorpjes waar we vrouwen in traditionele kleding zien met van die grote tassen/manden/zakken op hun rug. Wat er inzit mag Joost weten. Daar ben ik nog niet achter. In één van de dorpjes lopen ongelooflijk veel straathonden. Ze zien er hier slecht uit. Slechter dan in de steden in elk geval. Maar ze zijn wel vrij…. Het is voor het eerst deze week dat ik erg kan genieten van het landschap. Overal waar je kijkt zijn er bergen en alles is groen. Bomen, planten, cactussen, bloemen en veel maisvelden. We rijden door een gebied met veel boerderijen met koeien, paarden, ezels, varkens en veel groente en mais dus.

 

Na 1,5 uur stopt de bus in een dorpje. Een plasstop lijkt me logisch. Maar nee, we moeten er allemaal uit. Ik volg de kudde toeristen en wordt wederom belaagd door massa´s peruanen die iets willen vekopen. Ik heb alleen niets nodig…

Dan wordt het ineens duidelijk. Er staat een trein! Goh, gaan we toch nog met de trein. Er blijken meerdere manieren te zijn om naar Machu Picchu te gaan en dit is de goedkoopste variant. Daar hebben we dus niet voor betaald want dat was de treinvariant die van Cuzco af helemaal naar Aguas Calientes gaat en weer terug. Accepteren en doorgaan. Ik geloof dat ik het begin te leren.

 

De treinreis naar Aguas Calientes is mooi. Dwars door de dalen van de bergen. Het regent wel en daar heb ik ´t nog niet eerder over gehad, maar het valt erg mee. Tot nu toe dan. Wacht maar af…

 

Woensdag 10 januari 2007 – Aguas Calientes

Aangezien er een aantal dingen is misgegaan gaan we vandaag niet naar Machu Picchu. Heel jammer, want de zon schijnt en of dat morgen ook zo is moeten we nog maar afwachten. Wat er precies is misgegaan ga ik niet helemaal beschrijven want ik voel me af en toe gewoon een verwende rijke westerse toerist die altijd wat te klagen heeft. Het zijn puur organisatorische dingen die niet goed gingen en daardoor konden we e.e.a. niet doen. Geeft niet, accepteren en doorgaan. Deze dag hebben we ons vermaakt met o.a. een wandeling naar het Machu Picchu museum wat een jaar geleden is geopend. Het was absoluut de moeite waard. Veel informatie gekregen over hoe de inca´s Machu Picchu vermoedelijk hebben gebouwd en hoe ze daar leefden. Verder een beetje rondgelopen in het dorp en gegeten. Oh en natuurlijk was er een hoogtepunt in het hotel. Daar was namelijk, na lang wachten, een warme douche met genoeg druk om m´n haar te wassen! :-D

 

Donderdag 11 januari 2007 – Machu Picchu

 

Om 05.00 uur opgestaan om de bus van 06.00 uur te halen. Buiten regent het pijpenstelen. Na een goed ontbijt de bus in en met hordes toeristen tegelijk omhoog. Eenmaal daar aangekomen moeten we wachten op onze gids. Geen idee wie dat is en dus lopen we maar omhoog. Dat blijkt fout te zijn want onze gids staat beneden op ons te wachten. Hij heeft een papiertje in zijn hand waar ´adrianan ban´ opstaat. Ik had dat briefje wel gezien, maar voelde me niet aangesproken. Achteraf had ik kunnen bedenken dat ik dat moest zijn.

 

Met gids en groep en al kunnen we eindelijk verder. Oh…had ik al gezegd dat het regende? Echt pijpenstelen. We komen op een punt waar we ´even´ moeten wachten. Pas na 1,5 uur in de regen te hebben gestaan gaan we met de gids op pad. We zien Machu Picchu voor het eerst vanaf de ´Guardian House´. Dat ligt hoog op de berg en dus kijken we naar beneden en zien het geheel liggen in een dikke laag mist. Mijn GoreTex jas houdt het niet en ik ben zeiknat. Ik weet dat het straks stopt en dat de zon tevoorschijn komt, dus heel erg is het niet. De regen en de mist geeft deze plek ook wel iets magisch moet ik bekennen. De gids heeft een goed verhaal. We lopen trapjes op en af en het is glad dus we moeten erg oppassen. Een vette amerikaan is al onderuit gegaan op zijn gympen. De stad is vernoemd naar de berg die je op de foto´s achter Machu Picchu ziet liggen. Het betekent ´high peak´. Hoe de stad oorspronkelijk heette weet niemand. Over veel dingen tast men nog in het duister en er gaan doen veel verhalen de ronde. Nou de rest van de geschiedenis moeten jullie zelf maar Googlen want het verhaal wordt alweer lang genoeg. Ik zal wel vertellen wat ik ervan vind.

 

In het begin zien de ruïnes eruit als ruïnes. Op elkaar gestapelde stenen, terrassen en hier en daar loopt een ezel/lama/alpaca. Maar dan komen de verhalen van de gids. Hij legt uit dat bij de hoofdingang (zie a3ne_076.jpg) waarschijnlijk een houten deur heeft gezeten en dat dat blijkt uit de uitstekende steen en inhammen in de zijkanten van de muur (katrol). Ook legt hij uit hoe de daken eruit zagen. Ik zie de houten deur, ik zie de huizen, de mensen met hun gekleurde stoffen, de dieren. De stad leeft. In mijn hoofd weliswaar, maar ik krijg veel waardering voor deze stad en hun vroegere bewoners. Zeker als ik me bedenk dat de meeste stenen die hier zijn gebruikt niet van hier komen…

 

De rest van de middag doen we nog een wandeling naar de ´Inca Bridge´. Je gelooft je ogen niet als je ziet hoe ze tegen een klif een brug hebben gebouwd. Zie foto a3ne_060.jpg.

Ons bezoek aan Machu Picchu zit erop en we lopen naar beneden. Dat is een wandeling van alleen maar trappen. Zo´n drie kwartier hebben we alleen maar naar beneden gelopen op trappen. Goed voor je knieën! Ik heb nu (vrijdag) dan ook flink spierpijn in m´n kuiten.

 

Morgen naar Puno!

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer