Naar Ica

Maandag 29 januari 2007 Busrit naar Ica

We nemen rond 19.45 uur de taxi naar het busstation. Daar aangekomen lijkt het in geen velden of wegen op het busstation waar we drie dagen geleden waren aangekomen. We vragen aan diverse mensen waar de bus naar Nazca zou moeten zijn. We worden van het kastje naar de muur gestuurd en ja, zo kennen we Peru weer! ;-) Het is niet leuk, mijn tas is veel te zwaar en we rennen 20 minuten in het rond zonder te weten waarheen. Onderweg betalen we nog een keer tax, maar ook daar moeten we niet zijn. Buh, wat een gedoe. Om 8.25 uur hebben we het gevonden en kunnen we snel de bus in. Die ziet er overigens goed uit en doet me niet terugdenken aan de busrit in Bolivia. Nee, dit zal allemaal prima gaan...

Ik val vrij snel in slaap terwijl Martin naar de spaanse versie van ´Phat Girlz´ kijkt. Wat een B-film zeg. Als ik wakker word is het 00.10 uur en staan we stil. Buschauffeur heeft zeker even pauze denk ik en slaap weer in. Wanneer ik voor de 2e keer wakker word is het 00.50 uur en zijn we nog steeds op dezelfde plek. Herinneringen beginnen boven te komen. Het zal toch niet? Helaas....het is wel zo, de bus is stuk!

Allemaal eruit en zo staan we dan weer. Ik met mijn kussen, dekentje, tas en jas. In een plaatsje dit keer en de bewoners proberen ons, ja ook ´s nachts, van alles te verkopen. Gelukkig is er dit keer wel een andere bus en na een uurtje buiten wachten kunnen we weer verder. Geen slaapbus, maar een gewone bus. Dus geen toilet aan boord en geen stoelen die achterover kunnen. En we moeten nog een uur of zeven....

Om 04.30 uur staat de bus weer stil en ik zie mensen naar buiten gaan. Ik moet enorm nodig plassen en vlieg zowat naar buiten. Daar vraagt een spaanse dame aan de buschauffeur of er een toilet is en of hij wil wachten. Mooi, dan kan ik gelijk met haar mee en weet ik zeker dat de bus niet zonder mij vertrekt. We lopen een straatje door en daar is een openbaar toilet. Ja getsiederrie, maar ik ben er inmiddels aan gewend geraakt. Toch heb ik nog nooit zo verlangd naar mijn eigen schone toiletje! De reis vervolgt zich en als het licht is worden we overgeheveld in een andere, betere bus. Er wordt een film opgezet. The magnificent seven uit het jaar 0, toen Charles Bronson nog een broekie was.

Dan komt de busbegeleidster bij ons langs. Of wij er niet uit hadden gemoeten in Nazca. Uhhhh, ja! Daar waren we dus een uur geleden.... Nou ik heb dus mooi geen zin om terug te gaan, dus dan maar door naar Ica. Ik koop wel een ansichtkaart van die lijnen, dat schijnt net zo goed te zijn. Maar het is toch jammer.

Dinsdag 30 januari 2007 Huacachina

Na weer een uur zijn we eindelijk in Ica. We kunnen het een dag rustig aan doen aangezien Nazca niet door is gegaan. Zodra we uit de bus stappen worden we (weer) belaagd door mannen die ons in hun taxi willen hebben. Ze krijgen ruzie en voor ik het weet zijn ze aan het vechten. Nou, nou, dat hoeft nou ook weer niet. Het is voor het eerst dat ik peruanen zo boos zie. Tussen de klappen door moet ik zorgen dat ik m´n rugzak te pakken krijg. Dan lopen we weg en één van de mannen komt ons achterna. Of we toch met hem mee willen. Martin zegt nee en gebaart dat hij niet in een taxi wil van iemand die vecht. De man legt uit dat hij voor een taxi centrale werkt en die andere niet. Die werkt zelfstandig en dat mag niet. Tevens is het gevaarlijk en de Lonely Planet schrijft daar inderdaad iets over. Hij beweert dat hij ons wilde beschermen. Nou ja, het zal wel. Ik ben moe en stap in zijn gele karretje. Voor 4 soles (50 eurocent per persoon) worden we naar Huacachina gebracht. Het ligt 4 km van Ica af en is een oase, omringd door metershoge zandduinen.

We zijn op en na een ontbijt en een duik in het zwembad kunnen we niet anders doen dan gaan liggen en slapen. Om 16.40 moeten we alweer klaarstaan om te gaan zandboarden op de duinen.

Het is nu 21.57 uur en ik ben wederom op. Vanmiddag dus gezandboard en het was supergaaf! Maar erg vermoeiend. Natuurlijk, en jammergenoeg, was ik de enige die het zandboarden staand deed. De rest ging op de buik naar beneden. De warme douche erna was een geschenk. Moe maar voldaan ga ik nu naar bed. Nog 2 volle dagen genieten.

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer